گروه کنترل در آزمایش روانشناسی

گروه کنترل در آزمایش روانشناسی

به عبارت ساده، گروه کنترل شامل شرکت‌کنندگانی است که درمان آزمایشی را دریافت نمی‌کنند. هنگام انجام آزمایش، این افراد به صورت تصادفی در این گروه قرار می گیرند. آنها همچنین شباهت زیادی به شرکت کنندگانی که در گروه آزمایشی هستند یا افرادی که تحت درمان قرار می گیرند، هستند .

آزمایش‌کنندگان از متغیرها برای مقایسه بین گروه آزمایش و گروه کنترل استفاده می‌کنند. متغیر چیزی است که محققان می توانند در یک آزمایش آن را دستکاری، اندازه گیری و کنترل کنند. متغیر مستقل جنبه ای از آزمایش است که محقق در آن دستکاری(یا درمان ) می کند .متغیر وابسته همان چیزی است که محققین اندازه گیری می کنند تا ببینند آیا متغیر مستقل تأثیری داشته است یا خیر.

در حالی که آنها درمان را دریافت نمی کنند، گروه کنترل نقش حیاتی در فرآیند تحقیق ایفا می کند. آزمايشگران گروه آزمايش را با گروه كنترل مقايسه مي كنند تا تعيين كنند كه آيا درمان تاثير داشته است يا نه.

با خدمت به عنوان یک گروه مقایسه، محققان می توانند متغیر مستقل را جدا کرده و به تأثیر آن نگاه کنند.

گروه کنترل در مقابل گروه تجربی

ساده ترین راه برای تعیین تفاوت بین گروه کنترل و گروه آزمایش، تعیین این است که کدام گروه درمان را دریافت می کند و کدام نه. برای اطمینان از اینکه نتایج را می توان به طور دقیق با هم مقایسه کرد، دو گروه باید در غیر این صورت یکسان باشند.

گروه کنترل

در معرض درمان قرار نگرفته است (متغیر مستقل)

برای ارائه یک خط پایه برای مقایسه نتایج با آن استفاده می شود

ممکن است یک درمان پلاسبو دریافت کند

گروه تجربی

در معرض درمان قرار گرفته است

برای اندازه گیری اثرات متغیر مستقل استفاده می شود

به غیر از قرار گرفتن در معرض درمان، مشابه گروه کنترل است

چرا یک گروه کنترل مهم است

در حالی که گروه کنترل درمانی دریافت نمی کند، نقش مهمی در روند آزمایش ایفا می کند. این گروه به عنوان یک معیار عمل می کند و به محققان اجازه می دهد تا گروه آزمایش را با گروه کنترل مقایسه کنند تا ببینند چه نوع تأثیری بر متغیر مستقل تولید شده تغییر می کند.

از آنجایی که شرکت کنندگان به طور تصادفی در دو گروه کنترل یا گروه آزمایش قرار گرفتند، می توان فرض کرد که گروه ها قابل مقایسه هستند.

بنابراین، هرگونه تفاوت بین دو گروه، نتیجه دستکاری متغیر مستقل است. آزمایش‌کنندگان دقیقاً رویه‌های مشابهی را با هر دو گروه انجام می‌دهند، به استثنای دستکاری متغیر مستقل در گروه آزمایش.

انواع گروه های کنترل

انواع مختلفی از گروه های کنترل وجود دارد که ممکن است در تحقیقات روانشناسی مورد استفاده قرار گیرند. برخی از این موارد عبارتند از:

گروه‌های کنترل مثبت :

در این مورد، محققان از قبل می‌دانند که یک درمان مؤثر است، اما می‌خواهند درباره تأثیر تغییرات درمان بیشتر بدانند. در این حالت، گروه کنترل درمانی را دریافت می‌کند که کارآمد است، در حالی که گروه آزمایشی تغییرات را دریافت می‌کند تا محققان بتوانند درباره نحوه عملکرد و مقایسه آن با گروه کنترل اطلاعات بیشتری کسب کنند.

گروه کنترل منفی :

در این نوع گروه کنترل، به شرکت کنندگان درمانی داده نمی شود. سپس می توان گروه آزمایش را با گروهی که هیچ تغییر یا نتیجه ای را تجربه نکردند مقایسه کرد.

گروه کنترل دارونما :

این نوع از گروه کنترل یک دارونمای درمانی دریافت می کنند که معتقدند تأثیر خواهد داشت. این گروه کنترل به محققان اجازه می دهد تا تأثیر اثر دارونما و نحوه درمان تجربی را در مقایسه با درمان پلاسبو بررسی کنند.

گروه کنترل تصادفی شده :

این نوع از گروه کنترل شامل استفاده از انتخاب تصادفی است تا اطمینان حاصل شود که شرکت کنندگان در گروه کنترل به طور دقیق دموگرافیک جمعیت بزرگتر را منعکس می کنند.

گروه کنترل طبیعی :

این نوع گروه کنترل به طور طبیعی و اغلب توسط عوامل موقعیتی انتخاب می شود. به عنوان مثال، محققان ممکن است افرادی را که آسیب های روحی ناشی از جنگ را تجربه کرده اند با افرادی که جنگ را تجربه نکرده اند مقایسه کنند. افرادی که آسیب های ناشی از جنگ را تجربه نکرده اند، گروه کنترل خواهند بود.

نمونه هایی از گروه های کنترل

گروه های کنترل را می توان در موقعیت های مختلف استفاده کرد. به عنوان مثال، مطالعه ای را تصور کنید که در آن محققان چگونگی تأثیر حواس پرتی در طول امتحان بر نتایج آزمون را مثال می زنند. گروه کنترل در محیطی بدون حواس‌پرتی امتحان می‌کردند، در حالی که گروه‌های آزمایشی در معرض عوامل مختلف حواس‌پرتی قرار داشتند. سپس نتایج امتحان با هم مقایسه می‌شود تا تأثیراتی را که حواس‌پرتی‌ها بر نمرات آزمون داشتند، ببینند.

آزمایش‌هایی که به اثرات داروها بر شرایط خاص نگاه می‌کنند نیز نمونه‌هایی از نحوه استفاده از گروه کنترل در تحقیقات هستند. برای مثال، محققانی که به بررسی اثربخشی یک داروی ضد افسردگی جدید می‌پردازند، ممکن است از گروه کنترلی که دارونما دریافت می‌کنند و گروه آزمایشی که داروی جدید دریافت می‌کنند، استفاده کنند. در پایان مطالعه، محققان معیارهای افسردگی را برای هر دو گروه مقایسه کردند تا تعیین کنند که داروی جدید چه تاثیری دارد.

پس از اتمام آزمایش، محققان می توانند نتایج آزمون را بررسی کرده و مقایسه بین گروه کنترل و گروه آزمایش را آغاز کنند.

موارد استفاده برای گروه های کنترل در آزمایش روانشناسی

محققان از گروه‌های کنترل برای انجام تحقیقات در زمینه‌های مختلف استفاده می‌کنند. برخی از کاربردهای رایج عبارتند از:

روانشناسی :

محققان از گروه های کنترل برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد سلامت روان، رفتارها و درمان ها استفاده می کنند.

پزشکی :

از گروه‌های کنترل می‌توان برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد برخی از بیماری‌ها، ارزیابی عملکرد داروها برای درمان این بیماری‌ها و ارزیابی عوارض جانبی احتمالی استفاده کرد.

آموزش :

محققان آموزشی از گروه‌های کنترل استفاده می‌کنند تا درباره اینکه چگونه برنامه‌های درسی، برنامه‌ها یا روش‌های آموزشی مختلف بر نتایج دانش‌آموز تأثیر می‌گذارند، بیشتر بیاموزند.

بازاریابی :

محققان از گروه‌های کنترل برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد نحوه واکنش مصرف‌کنندگان به تبلیغات و تلاش‌های بازاریابی استفاده می‌کنند.

منابع گروه کنترل در آزمایش روانشناسی :

1. Malay S, Chung KC. The choice of controls for providing validity and evidence in clinical research. Plast Reconstr Surg.2012 Oct;130(4):959-965. doi:10.1097/PRS.0b013e318262f4c8
2. National Cancer Institute. Control group.
3. Pithon MM. Importance of the control group in scientific research. Dental Press J Orthod.2013;18(6):13-14. doi:10.1590/s2176-94512013000600003
4. Karlsson P, Bergmark A. Compared with what? An analysis of control-group types in Cochrane and Campbell reviews of psychosocial treatment efficacy with substance use disorders. Addiction. 2015;110(3):420-8. doi:10.1111/add.12799