ژینوفوبیا : ترس از زنان

ژینوفوبیا : ترس از زنان

ژینوفوبیا به عنوان ترس شدید و غیرمنطقی از زنان تعریف می شود. ممکن است به عنوان نوعی از فوبیای خاص مشخص شود.

فوبیای خاص شامل ترسی است که بر روی یک شی یا موقعیت محرک خاص متمرکز است، که در مورد ژینوفوبیا زنان است. ترسی که افراد تجربه می‌کنند با هر خطر واقعی که با آن مواجه می‌شوند بسیار نامتناسب است و افراد مبتلا به این فوبیا ممکن است تشخیص دهند که اضطراب آنها بیش از حد است. درک این که ترس غیرمنطقی است، با این حال، افراد مبتلا به فوبیای خاص را از احساس اضطراب شدید و حتی هراس باز نمی دارد.

ژینوفوبیا را نباید با زن ستیزی که نفرت، تحقیر یا تعصب نسبت به زنان یا دختران است، اشتباه گرفت. در حالی که زن هراسی مبتنی بر اضطراب است و شامل پاسخ ترس است، زن ستیزی یک نگرش فرهنگی آموخته شده مضر است.

ژینوفوبیا به عنوان یک اختلال در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) شناخته نشده است، اما به طور بالقوه می تواند تحت معیارهای تشخیصی برای فوبیاهای خاص قرار گیرد.

علل، محرک ها و عوامل خطر

اگرچه علت دقیق ژینوفوبیا به خوبی شناخته نشده است، مانند سایر فوبیاهای خاص، هم عوامل ژنتیکی و هم عوامل محیطی ممکن است نقشی در ایجاد آن داشته باشند. ژینوفوبیا احتمالاً به شدت تحت تأثیر محیط و تجربه است.

تجارب منفی یا آسیب زای مربوط به زنان اغلب بیشترین نقش را در بروز این فوبیا دارند. به عنوان مثال، سوء استفاده ذهنی، جسمی یا جنسی که زنان را شامل می شود، ممکن است منجر به احساس ترس یا اضطراب در مورد بودن در کنار زنان شود.

همچنین تعدادی از عوامل خطر وجود دارد که ممکن است احتمال ابتلای فرد به ژینوفوبیا را افزایش دهد. برخی از این موارد عبارتند از:

• سن: به طور کلی، کودکان بیشتر مستعد ابتلا به بیشتر فوبیا هستند.
• ژنتیک: افراد همچنین در صورت داشتن بستگان نزدیک مبتلا به اختلالات اضطرابی یا سایر فوبیا، احتمال بیشتری برای ابتلا به فوبیا دارند.
• خلق و خوی: افرادی که نسبت به دیگران حساس تر هستند یا به طور کلی دیدگاه بدبینانه ای دارند، ممکن است خطر ابتلا به فوبیا را افزایش دهند.

علائم

برخی از علائمی که ممکن است فرد مبتلا به ژینوفوبیا تجربه کند عبارتند از:

• 

  ترس فوری و شدید از بودن در اطراف یا فکر کردن به زنان

• پرهیز از فعالیت برای جلوگیری از تعامل احتمالی با زنان
• افزایش اضطراب با نزدیک شدن به یک زن یا نزدیک شدن به موقعیتی که ممکن است مجبور شوید با یک زن تعامل داشته باشید.

این وضعیت همچنین ممکن است باعث حملات پانیک شود که معمولاً شامل برخی از علائم فیزیکی زیر است:

• تعریق
• درد قفسه سینه
• حالت تهوع یا ناراحتی معده
• مشکل در تنفس
• سرگیجه یا غش
• ضربان قلب تند

مانند سایر فوبیاهای خاص، این علائم باید طولانی مدت و به اندازه کافی شدید باشند که بر مدرسه، کار، تحصیل یا زندگی شخصی شما تأثیر بگذارد تا به عنوان یک فوبی واقعی در نظر گرفته شود. اگرچه علائم معمولاً در سن 10 سالگی ظاهر می شوند، اما در صورت عدم درمان می توانند تا بزرگسالی نیز ادامه پیدا کنند.

تشخیص

ترس از زنان اغلب به صورت مجزا ظاهر نمی شود و ممکن است منعکس کننده مسائل عاطفی، شخصیتی یا روانی گسترده تری باشد. در حالی که ژینوفوبیا در DSM-5 فهرست نشده است و بنابراین به عنوان یک اختلال متمایز و قابل تشخیص شناخته نمی شود، علائم آن ممکن است معیارهای تشخیصی یک فوبی خاص را برآورده کند:

• ترس بی دلیل، بیش از حد
• پاسخ اضطراب فوری به منبع ترس (در این مورد، زنان)
• اجتناب از شیء یا ناراحتی شدید در هنگام مواجهه با آن
• تأثیر قابل توجهی بر زندگی و توانایی فرد برای عملکرد

تشخیص همچنین مستلزم آن است که علائم حداقل به مدت شش ماه وجود داشته باشد و ناشی از بیماری دیگری نباشد.

رفتار

همانطور که هیچ دلیل خاصی برای ژینوفوبیا وجود ندارد، هیچ پروتکل درمانی نیز به طور خاص برای این بیماری طراحی نشده است. با این وجود، هنوز درمان هایی وجود دارد که می تواند به شما در بهبود بسیاری از علائم ژینوفوبیا، از جمله درمان و دارو کمک کند.

درمان از طریق مواجهه

مواجهه درمانی یکی از موثرترین درمان ها برای فوبیا است. از طریق مواجهه درمانی، می‌توانید مکانیسم‌های مقابله‌ای سالم ایجاد کنید و با حمایت نسبت به ترس خود حساسیت‌زدایی کنید. در مورد ، ژینوفوبیا فرد به تدریج در معرض زنان قرار می گیرد تا زمانی که احساس ترس مربوط به زنان کاهش یابد یا از بین برود.

مواجهه درمانی تدریجی است و با مراحل کوچک شروع می شود. برای مثال، این فرآیند ممکن است با ترغیب به فکر کردن در مورد زنان یا با مشاهده تصاویر زنان شروع شود. در طول تمرین، درمانگر شما را در تمرین تکنیک‌های آرام‌سازی برای کمک به کاهش علائم اضطرابی که به وجود می‌آیند راهنمایی می‌کند.

این روند گام به گام ادامه پیدا می‌کند و به محرک‌های بیشتر اضطراب‌آور، مانند شنیدن صدای صحبت‌های زنان، تماشای فیلم‌های زنان، و در نهایت، رفتن به مکان‌هایی که زنان در آن حضور دارند، می‌رود.

درمان شناختی رفتاری

درمان شناختی رفتاری (CBT) مواجهه درمانی و سایر تکنیک های درمانی را برای تغییر باورهای اساسی شما ترکیب می کند. این می تواند به شما کمک کند طرز فکر، احساس و رفتار خود را در مورد زنان تغییر دهید.

به چالش کشیدن تدریجی ترس ها و تسلط بر تکنیک های آرام سازی می تواند به فرد مبتلا به ژینوفوبیا احساس کنترل بر اضطراب خود را در مواجهه با زنان بدهد.

دارو

رویکردهای درمانی مانند مواجهه درمانی و CBT معمولاً رویکرد توصیه شده برای درمان ژینوفوبیا هستند. با این حال، اگر ژینوفوبیا باعث اضطراب قابل توجهی شود، پزشک ممکن است دارو تجویز کند.

در حال حاضر، سه دسته از داروها برای مدیریت علائم فوبیا مفید هستند:

• داروهای ضد افسردگی: معمولاً برای درمان اختلالات خلقی استفاده می‌شود، مهارکننده‌های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs) همچنین می‌توانند به پیشگیری از حملات پانیک و کاهش علائم اضطراب مرتبط با ژینوفوبیا کمک کنند.
• مسدود کننده های بتا: این گروه از داروها گاهی اوقات برای درمان علائم فیزیکی اضطراب مانند ضربان قلب سریع، فشار خون بالا و لرزش (لرزش) استفاده می شود. آنها با تغییر نحوه واکنش بدن شما به آدرنالین، یک هورمون مرتبط با استرس، کار می کنند. تحقیقات همچنین نشان می دهد که برخی از مسدودکننده های بتا نیز ممکن است نحوه یادآوری و واکنش بدن به خاطرات ترسناک را تغییر دهند.
• آرام‌بخش‌ها: آرام‌بخش‌هایی مانند بنزودیازپین‌ها گاهی اوقات می‌توانند برای مدت کوتاهی برای کاهش اضطراب حاد مرتبط با فوبیا استفاده شوند.

داروها عمدتاً بر مقابله با علائم فوبیا تمرکز می کنند، نه علت زمینه ای.

ژینوفوبیا ممکن است مشکل جدی به نظر نرسد، اما می تواند فعالیت های روزانه شما را مختل کند و زندگی عادی را غیرممکن کند. برخی از عوارض ژینوفوبیا عبارتند از:

• افسردگی: ناامیدی و گوشه گیری مرتبط با ژینوفوبیا می تواند منجر به احساس افسردگی شود.
• انزوای اجتماعی: فرد مبتلا به ژینوفوبیا نه تنها ممکن است از موقعیت های اجتماعی که ممکن است زنان در آن حضور داشته باشند اجتناب کند، بلکه ممکن است به همین دلایل از مراجعه به درمان پزشکی نیز اجتناب کند.
• سوء استفاده از مواد: افرادی که علائم ژینوفوبیا دارند ممکن است برای کنترل اضطراب خود شروع به مصرف مواد مخدر یا سایر مواد مضر کنند.

پیش آگهی و پیشگیری

هیچ داده ای به طور خاص در رابطه با اثربخشی درمان ژینوفوبیا وجود ندارد، اما پیش آگهی طولانی مدت ممکن است مشابه فوبیاهای دیگر باشد. تحقیقات نشان داده است که درمان‌های مبتنی بر قرار گرفتن در موقعیت می‌توانند به ویژه در درمان فوبیاهای خاص مانند ژینوفوبیا مؤثر باشند. همه اشکال این درمان بهتر از عدم درمان هستند، اما قرار گرفتن در معرض in vivo (یا در زندگی واقعی) در بیشتر موارد موثرتر از قرار گرفتن در معرض تصوری است.

هیچ راهی برای پیشگیری از فوبیا وجود ندارد. با این حال، کمک گرفتن بلافاصله پس از یک تجربه آسیب زا یا در اولین نشانه علائم اضطراب می تواند کمک کند که ترس های طولانی مدت به یک فوبیا تبدیل نشوند. هر چه زودتر به دنبال درمان حرفه ای باشید، شانس بیشتری برای غلبه بر فوبیا دارید.

والدین همچنین می توانند با یادگیری تکنیک های موثر برای مدیریت استرس آنها به روشی سالم، از انتقال فوبیا به فرزندان خود جلوگیری کنند. همانطور که یاد می گیرید چگونه استرس را تحمل کنید، به نوبه خود به فرزند خود یاد می دهید که چگونه با موقعیت های اضطراب آور کنار بیاید.

سخن نهایی از سایکو درمان

ژینوفوبیا می تواند مشکلات زیادی را در زندگی روزمره فرد ایجاد کند و اگر درمان نشود، می تواند به ویژه ناتوان کننده باشد. خبر خوب این است که قابل درمان است، بنابراین مهم است که در اسرع وقت به دنبال کمک حرفه ای باشید.

به یاد داشته باشید که بهبودی از ژینوفوبیا فرآیندی است که زمان می برد. داشتن یک سیستم حمایتی، جستجوی درمان مناسب و صبور بودن با خود می‌تواند اطمینان حاصل کند که در حال برداشتن گام‌هایی برای غلبه بر ترس خود هستید.

منابع :

1. Loken EK, Hettema JM, Aggen SH, Kendler KS. The structure of genetic and environmental risk factors for fears and phobias. Psychol Med. 2014;44(11):2375-2384. doi:10.1017/S0033291713003012
2. Hecht D. The neural basis of optimism and pessimism. Exp Neurobiol. 2013;22(3):173-199. doi:10.5607/en.2013.22.3.173
3. American Psychiatric Association. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders. 5th ed. Washington, DC: American Psychiatric Association; 2013.
4. Steenen SA, van Wijk AJ, van der Heijden GJMG, van Westrhenen R, de Lange J, de Jongh A. Propranolol for the treatment of anxiety disorders: Systematic review and meta-analysis. J Psychopharmacol. 2016;30(2):128-139. doi:10.1177/0269881115612236
5. Wolitzky-Taylor KB, Horowitz JD, Powers MB, Telch MJ. Psychological approaches in the treatment of specific phobias: A meta-analysis. Clin Psychol Rev. 2008;28(6):1021-1037. doi:10.1016/j.cpr.2008.02.007