کارل یونگ : زندگینامه ، ارتباط با فروید ، آثار ، کارها ، جملات و مقالات کارل گوستاو یونگ

کارل یونگ ، به طور کامل کارل گوستاو یونگ (Carl Gustav Jung) ، (متولد 26 ژوئیه 1875 ، کسویل ، سوئیس – درگذشت 6 ژوئن 1961 ، کوسناخت) . روانشناس و روانپزشک سوئیسی که روانشناسی تحلیلی را بنیان نهاد . از برخی جنبه ها ، پاسخی به روانکاوی زیگموند فروید بود. یونگ مفاهیم شخصیت برونگرا و درونگرا ، کهن الگوها و ناخودآگاه جمعی را ارائه و توسعه داد. کارهای وی در روانپزشکی و مطالعه دین ، ادبیات و رشته های مرتبط تأثیرگذار بوده است.

“کارل یونگ بنیانگذار روانشناسی تحلیلی بود. او ایده شخصیت های درونگرا و برونگرا ، کهن الگوها و قدرت ناخودآگاه را پیش برد.“

اوایل زندگی و شغل

یونگ پسر یک فیلسوف و کشیش بود. کودکیِ او با تنها سپری شد . اگرچه با تخیل زنده ای غنی شد و از همان کودکی رفتار والدین و معلمان خود را مشاهده کرد که سعی در حل آنها داشت. به ویژه که نگران شکست اعتقادی پدرش در دین بود . سعی کرد تجربه شخصی خود از خدا را به او منتقل کند.

مقاله روانشناسی پیشنهادی

کهن الگوی کارل یونگ : سفری به روان انسان بر اساس نظریه Carl Jung

نوجوانی

از بسیاری جهات ، کارل یونگ بزرگ انسانی مهربان و بردبار بود ، اما نه او و نه پسرش در درک یکدیگر موفق نبودند. به نظر می رسید یونگ باید وزیر شود ، زیرا در هر دو طرف خانواده وی تعدادی روحانی حضور داشتند. در نوجوانی فلسفه را کشف کرد و به طور گسترده مطالعه می کرد . و این امر ، همراه با ناامیدی از دوران کودکی ، وی را وادار به ترک سنت قوی خانواده و تحصیل در رشته پزشکی و روانپزشکی کرد. وی دانشجوی دانشگاه های بازل (1895–1900) و زوریخ (M.D. ، 1902) بود.

او خوش شانس بود که به عضویت کارکنان پناهندگی Burghölzli دانشگاه زوریخ در زمانی (1900) که تحت هدایت اوگن بلوئر بود . که با علایق روانشناختی وی مطالعات کلاسیک بیماری روانی آغاز شده بود ، پیوست. در Burghölzli ، یونگ با موفقیت برجسته شروع به استفاده از آزمونهای تداعی آغاز شده توسط محققان قبلی کرد.

وی ، به ویژه پاسخهای عجیب و غیر منطقی بیماران به کلمات محرک را مورد مطالعه قرار داد. و دریافت که آنها ناشی از گروههایی با بار احساسی هستند که به دلیل محتوای نامطبوع ، غیراخلاقی (برای آنها) و غالباً جنسی ، از هوشیاری باز مانده اند. وی برای توصیف چنین شرایطی از معروف ترین اصطلاح پیچیده استفاده کرد.

ارتباط کارل یونگ با فروید

این تحقیقات ، که وی را به عنوان روانپزشک با اعتبار بین المللی معرفی کردند ، وی را به درک تحقیقات فروید سوق داد. یافته های وی بسیاری از ایده های فروید را تأیید کرد . و برای یک دوره پنج ساله (بین 1907 و 1912) ، او همکار نزدیک فروید بود. وی در جنبش روانکاوی سمت های مهمی داشت و به عنوان طولانی ترین جانشین بنیانگذار روانکاوی تصور می شد.

اما این قرار نبود نتیجه روابط آنها باشد. بخشی به دلایل مزاجی و بخشی به دلیل اختلاف دیدگاه ، این همکاری پایان یافت. در این مرحله کارل یانگ به دلیل اصرار او بر پایه های جنسی روان رنجوری تا حد زیادی با فروید اختلاف داشت. در سال 1912 ، با انتشار کتاب Jung’s Wandlungen und Symbole der Libido (روانشناسی ناخودآگاه ، 1916) اختلاف جدی رخ داد . که مغایر بسیاری از عقاید فروید بود. اگرچه کارل گوستاو یونگ در سال 1911 به عنوان رئیس انجمن بین المللی روانکاوی انتخاب شده بود ، اما در سال 1914 از این انجمن استعفا داد.

اولین دستاورد او این بود که دو طبقه از افراد را با توجه به نوع نگرش متمایز کند :

برونگرا (ظاهر به بیرون) و
درونگرا (نگاه به درون).

بعداً او چهار عملكرد ذهن – تفكر ، احساس ، شور و شهود را از هم تفكيك كرد – كه يك يا چند مورد در هر شخص خاص غالب است. نتایج این مطالعه در Psychologische Typen (1921 ؛ انواع روانشناختی ، 1923) تجسم یافت.

بورس تحصیلی گسترده یونگ همانطور که در کتاب “روانشناسی ناخودآگاه” نیز وجود داشت ، در اینجا کاملاً مشهود بود.

یونگ در کودکی رویاهای چشمگیر و خیالی قدرتمندی داشت .که با شدت غیرمعمول رشد کرده بود. وی پس از قطع رابطه با فروید ، عمداً اجازه داد كه این جنبه از خود دوباره كار كند و به جنبه غیرمنطقی طبیعت خود بیان آزاد داد.

در همان زمان ، وی با یادداشت های دقیق تجربیات عجیب و غریب خود ، آن را به طور علمی مطالعه کرد. وی بعداً این نظریه را مطرح كرد كه این تجربیات از ناحیه ای از ذهن ناشی می شود كه وی آن را ناخودآگاه جمعی می نامید و همه آن را به اشتراک می گذاشتند.

این تصور بسیار مورد اختلاف با نظریه ای از کهن الگوها ترکیب شد که یونگ آن را اساسی در مطالعه روانشناسی دین می دانست. از نظر یونگ ، کهن الگوها یک الگوی غریزی هستند ، دارای یک شخصیت جهانی هستند و در رفتار و تصاویر بیان می شوند.

روانشناسی تحلیلی

اما قطع رابطه با فروید عواقبی برای یونگ به همراه داشت. فروید حلقه نزدیک خود را به روی روانشناس جوان تر بست و دیگران در انجمن روانکاوی نیز از او دوری کردند. در سال 1914 ، او از انجمن روانکاوی بین المللی استعفا داد و همچنان در پیشرفت ایده های خود دلسرد شد.

یونگ در پی تمایز بیشتر کار خود از فروید ، اصطلاح “روانشناسی تحلیلی” را به کار برد و به عمق کار خود پرداخت. مهمترین پیشرفت او از این دوره اولیه برداشت او از درون گراها و برون گراها و این تصور بود که می توان افراد را بسته به میزان عملکردهای خاص آگاهی آنها به عنوان یکی از این دو دسته طبقه بندی کرد . کارهای کار یونگ در این زمینه در نشریه “روانشناسی” در سال 1921 منتشر شد.

در این دوره او همچنین به خودش اجازه داد ذهن خود را کشف کند . سرانجام این ایده را مطرح کرد که نه تنها یک ناخودآگاه شخصی بلکه یک ناخودآگاه جمعی نیز وجود دارد که برخی نمادها و الگوهای جهانی در طول تاریخ از آن برخاسته اند. در قلب روانشناسی تحلیلی تأثیر متقابل اینها با “من“ است ، فرایندی که وی با عنوان شخصی سازی برچسب گذاری می کند و به موجب آن فرد به “خود واقعیِ” خود تبدیل می شود.

ویژگی های روان درمانی کارل یونگ

یونگ بقیه زندگی خود را وقف توسعه ایده های خود ، به ویژه ایده هایی در رابطه با روانشناسی و دین کرد. از نظر وی ، متون مبهم و غالباً نادیده گرفته شده از نویسندگان در گذشته ، نه تنها رویاها و تخیلات خود یونگ بلکه همچنین روی بیمارانش ، نور غیرمنتظره ای را روشن می کند. وی فکر کرد که برای موفقیت در هنرشان لازم است روان درمانگران با نوشته های استادان قدیمی آشنا شوند.

یونگ علاوه بر توسعه روشهای جدید روان درمانی که از تجربیات خود وی و نظریه های حاصل از آنها ناشی می شود ، به اصطلاح سنت هرمتیک اهمیت تازه ای می بخشد. او تصور كرد كه آيين مسيحي بخشي از يك فرآيند تاريخي است كه براي رشد آگاهي ضروري است . و همچنين فكر كرد كه حركات بدعتي كه از عرفان آغاز مي شوند و به كيميا ختم مي شوند ، مظاهر عناصر كهن الگوي ناخودآگاه هستند. كه به درستي در شكل هاي اصلي مسیحیت وي به ويژه با ديدن اينكه نمادهاي شبه كيمياگري را مي توان به طور مكرر در روياها و خيال هاي مدرن يافت ، تحت تأثير قرار گرفت. و تصور كرد كه كيمياگران نوعي كتاب ناخودآگاه جمعي ساخته اند. او در این مورد در 4 جلد از 18 جلدی كه مجموعه های گردآوری شده وی را تشكیل می دهد ، توضیح داد.

روان درمانی

مطالعات تاریخی کارل یونگ به او کمک کرد تا روان درمانی میانسالان و افراد مسن را آغاز کند . به ویژه کسانی که احساس می کردند زندگی شان معنای خود را از دست داده است. او به آنها کمک کرد تا جایگاه زندگی خود را در توالی تاریخ درک کنند. بیشتر این بیماران اعتقاد مذهبی خود را از دست داده بودند. یونگ دریافت که اگر آنها می توانستند افسانه خود را که در رویا و تخیل بیان می شود کشف کنند ، شخصیت های کامل تری می شوند. وی این فرآیند را تفکیک نامید.

در سالهای بعد کارل گوستاو یونگ استاد روانشناسی در دانشگاه پلی تکنیک فدرال در زوریخ (41-1933) و استاد روانشناسی پزشکی در دانشگاه بازل (1943) شد. تجربه شخصی وی ، ادامه تمرین روان درمانی و دانش گسترده وی از تاریخ ، وی را در موقعیتی بی نظیر برای اظهارنظر درباره وقایع جاری قرار داد. از اوایل سال 1918 او فکر می کرد که آلمان موقعیت ویژه ای در اروپا دارد. بنابراین ، انقلاب نازی برای وی بسیار چشمگیر بود ، و او چندین دیدگاه مورد بحث و جدال را مطرح کرد که منجر به نامگذاری اشتباه وی به عنوان یک هوادار نازی شد. یونگ تا 85 سالگی زندگی کرد.

آثار و کتابهای کارل یونگ

مجموعه معتبر انگلیسی کلیه نوشته های منتشر شده یونگ ، هربرت رید ، مایکل فوردهام و گرهارد آدلر (ویراستار) ، مجموعه های گردآوری شده C.G. یونگ ، ترجمه توسط R.F.C. هال ، جلد 20 ، چاپ دوم. (79 – 1966) روانشناسی ناخودآگاه یونگ به شکل نمادین به عنوان نمادهای تحول در آثار جمع آوری شده ظاهر می شود.

در بیشتر زندگی بعدی خود برای مطالعه فرهنگهای مختلف به جهان سفر کرد. او به طور گسترده در مورد یافته های خود منتشر کرد. و حدود 200 اثر در مورد نظریه هایش نوشت . از جمله “انسان مدرن در جستجوی روح” (1933) و “خود کشف نشده” (1957). وی همچنین در دانشگاه پلی تکنیک فدرال در زوریخ و دانشگاه بازل دارای رتبه استادی بود.

اندیشه های یونگ امروزه در زمینه های متنوعی از جمله باستان شناسی ، دین ، ادبیات و حتی فرهنگ پاپ طنین انداز است.

از دیگر آثار و کتاب های کارل یونگ می توان به Über die Psychologie der Dementia Praecox (1907 ؛ روانشناسی زوال عقل) اشاره کرد.

Versuch einer Darstellung der psychoanalytischen Theorie (1913 ؛ نظریه روانکاوی) ؛
مقالات روانشناسی تحلیلی (1916) ؛
دو مقاله در مورد روانشناسی تحلیلی (1928) ؛
Das Geheimnis der goldenen Blüte (1929 ؛ راز گل طلایی) ؛
انسان مدرن در جستجوی روح (1933) ، مجموعه ای از مقالات شامل مباحثی از تحلیل رویا و ادبیات گرفته تا روانشناسی دین است.
روانشناسی و دین (1938) ؛
Psychologie und Alchemie (1944 ؛ روانشناسی و کیمیاگری) ؛ و
Aion: Untersuchungen zur Symbolgeschichte (1951 ؛ Aion: پژوهش های پدیدارشناسی خود).
Jung’s Erinnerungen، Träume، Gedanken (1962 ؛ خاطرات ، رویاها ، تأملات) قرائت نیمه اتوبیوگرافی جذابی است که بخشی از آن توسط خود یونگ نوشته شده و بخشی نیز توسط دبیر منشی ضبط شده است.

در سال 2009 نسخه خطی که یونگ در طی سالهای 1914–30 نوشت ، به زبان آلمانی اصلی با ترجمه انگلیسی به عنوان کتاب قرمز = Liber Novus منتشر شد. به توصیف خود یونگ ، سابقه “رویارویی وی با ناخودآگاه” بود. این اثر حاوی گزارشی از تخیلات ، فانتزی ها و توهمات ناشی از او و تصاویر رنگی خودش است.

جوایز و افتخارات

در سال 1932 یونگ جایزه ادبیات زوریخ را دریافت کرد. شش سال بعد به عنوان عضو افتخاری انجمن سلطنتی پزشکی انگلیس انتخاب شد. در سال 1944 وی به عنوان عضو افتخاری آکادمی علوم پزشکی سوئیس برگزیده شد.

زندگی شخصی و مرگ

کارل گوستاو یونگ در 26 ژوئیه 1875 در کسویل سوئیس ، فرزند وزیر پروتستان به دنیا آمد. در چهار سالگی ، خانواده به بازل نقل مکان کردند. هنگامی که شش ساله بود ، کارل به مدرسه روستای کلاین-هونینگن رفت. پدرش نیز در این زمان به او آموزش لاتین را آغاز كرد. در دوران کودکی ، یونگ ترجیح می داد تنها باشد و خودش بازی کند. او وقتی با افکارش منزوی بود ، خوشبخت ترین بود.

با بزرگتر شدن یونگ ، علاقه شدید وی به انواع مختلف علوم و تاریخ دین انتخاب شغل را بسیار دشوار می کرد. با این حال ، سرانجام وی در مورد پزشکی تصمیم گرفت که در دانشگاه بازل (1900-1895) تحصیل کند. وی مدرک پزشکی خود را از دانشگاه زوریخ در سال 1902 دریافت کرد و بعداً روانشناسی (مطالعه علمی ذهن و فرآیندهای آن) را در پاریس ، فرانسه تحصیل کرد.

در سال 1903 یونگ با اِما راوشنباخ ازدواج کرد. وی تا زمان مرگ در سال 1955 همراه وفادار و همکار علمی وی بود. این زوج دارای 5 فرزند بودند و در کوشناخت در دریاچه زوریخ زندگی می کردند.

یونگ در 6 ژوئن 1961 در خانه خود در زوریخ درگذشت.