افسردگی در افراد مسن و سالمندان

بر اساس یافته های نظرسنجی، بیشتر افراد مسن برای افسردگی به دنبال کمک نیستند

نکات کلیدی

• بر اساس نظرسنجی اخیر، دو سوم از سالمندانی که با افسردگی سروکار دارند، به دنبال درمان نیستند.

• این امر به ویژه نگران کننده است زیرا افراد مسن بیشتر در طول دوره های طولانی انزوا در همه گیری   COVID-19  احساس افسردگی می کنند.

• آگاهی از علائم افسردگی در افراد مسن و موانع درمان می تواند به نجات جان افراد کمک کند.

به آرامی اما مطمئناً موضوع افسردگی در بحث های اجتماعی کمتر تابو می شود. اما یک نظرسنجی اخیر به نام GeneSight Mental Health Monitor که توسط شرکت Myriad Neuroscience حمایت می شود. جمعیتی را مشخص می کند که هنوز کارهای زیادی برای انجام دادن وجود دارد. این نظر سنجی سراسری نشان داد که تقریباً دو سوم آمریکایی ‌های 65 ساله یا بالاتر که افسردگی را تجربه می ‌کنند، به دنبال درمان نیستند.

از آنجایی که همه ‌گیری کووید-19 در حال گسترش بود و افراد به زندگی در انزوا ادامه می ‌دادند، ما شاهد روندهای نگران ‌کننده ی منفی در سلامت روان هستیم. و تعلق داشتن به جمعیت در معرض خطر ، ریسک بیشتری از تنهایی، افسردگی و اضطراب را تهدید می کند.

سالمندانی که افسردگی را تجربه می کنند ممکن است حتی متوجه این موضوع نباشند یا ندانند چگونه درخواست کمک کنند، اما از بین بردن این موانع برای درمان می تواند به نجات زندگی کمک کند.

پاتریشیا فارل می گوید:

این افراد در زمانی بزرگ شدند که هر چیزی که به عنوان یک مشکل بهداشت روانی در نظر گرفته می شد مایه شرمساری شخصی بود و به هر قیمتی باید انکار می شد.

شرکت‌ کنندگان به جملاتی مانند «من علائم افسردگی را می ‌شناسم»، «می ‌دانم اگر فکر ‌کنم از افسردگی رنج می ‌برم چه کار کنم» و «افسردگی بخشی طبیعی از پیری است» با سطح توافق یا مخالفت پاسخ دادند. بیش از 70٪ نشان دادند که علائم را درک می کنند و 45٪ موافق بودند که پیری طبیعی شامل افسردگی است.

از میان پاسخ دهندگانی که خود را افسرده معرفی کردند، 62 درصد اظهار داشتند که می دانند اگر از افسردگی رنج می برند چه کنند. با این حال، هنگامی که از همین گروه پرسیده شد که آیا آنها به دنبال درمان هستند، 61٪ پاسخ منفی دادند.

چرا افراد مسن و سالمندان از درمان افسردگی  خودداری می کنند؟

دلایل ارائه شده برای درخواست درمان متفاوت بود از جمله « فکر نمی ‌کنم مشکلاتم آنقدرها هم بد باشد» (61%)، «من می ‌توانم بدون کمک پزشک آن را مدیریت کنم» (39٪) و «نمی‌ خواهم دارو مصرف کنم. ” در 35٪. در واقع، از هر سه پاسخ ‌دهنده، یک نفر معتقد بود که می‌تواند به تنهایی از آن خارج شود.

دکتر پاتریشیا فارل، روانشناس، می گوید:

 «این افراد در زمانی بزرگ شدند که هر چیزی که به عنوان یک مشکل سلامت روان در نظر گرفته می شد شرم شخصی بود و به هر قیمتی باید انکار می شد. آنها درمان سلامت روان را به عنوان چیزی می‌ دانستند که برای افراد ضعیف، ناتوان از مراقبت از خود و از جهاتی پایین تر است.»

این نوع تفکر در مورد مسائل مربوط به سلامت روان مانع بزرگی برای کمک به افراد مسن برای غلبه بر افسردگی است. تحقیقات علمی افسردگی را با ژنتیک و شیمی مغز مرتبط کرده است، اما باورهای غلط تاریخی به راحتی پاک نمی شوند.

دبورا هایزر، دکترای روانشناس، می‌گوید:

«در افراد مسن ‌تر یک برچسب وجود دارد؛ آنها نمی ‌خواهند افسردگی یا اضطراب باشد. شخصی به من گفته است که ترجیح می ‌دهم تومور مغزی داشته باشم تا افسردگی داشته باشم، زیرا این انگ برای مردم بسیار زیاد است.»

دکتر دبورا هایزر می گوید :

ما باید به افراد مسن نگاه کنیم بدون اینکه انتظار داشته باشیم افسرده باشند یا ناتوانی های جسمانی داشته باشند – چرا که کمردرد یا سردرد طبیعی هستند.

این افراد با در نظر گرفتن افسردگی یک ضعف شخصی یا نقص شخصیتی، نمی توانند رنج خود را به عنوان محصول محیط یا واکنش بیولوژیکی بالقوه تشخیص دهند. اولین قدم برای شناسایی و درمان افسردگی در هر گروه سنی، ادامه کار در تغییر این ادراک است.

فارل می گوید:

«ما می دانیم که مدل بیماری برای اعتیاد به الکل مفید بوده است، و حرفه پزشکی استفاده از این برداشت از سوء مصرف الکل را به عنوان یک بیماری بالقوه ژنتیکی ترویج شده تشویق کرده است. افسردگی نیز به همین صورت دیده می شود و ما می دانیم که خانواده ها دارای تعدادی از افراد هستند که به دلایل مختلف مستعد افسردگی و اضطراب هستند.»

نشانه های افسردگی در افراد مسن و سالمندان را بشناسید

همه گیری COVID-19 به طور کلی پتانسیل سطح افسردگی را افزایش داده است، اما افراد مسن با خطر بیشتری روبرو هستند. افراد مسن که به عنوان یکی از جمعیت‌ هایی که بیشتر در معرض خطر ابتلا به کووید-19 هستند شناسایی شده‌اند، دوره ‌های طولانی ‌تری را به تنهایی تحمل می ‌کنند و از زندگی اجتماعی، خانوادگی و روال معمول خود جدا هستند.

فارل می‌گوید:

«تنهایی که آنها تجربه می ‌کنند ممکن است چیز جدیدی نباشد. اما طولانی ‌شدن تنهایی چیزی است که قبلاً هرگز با آن مواجه نشده ‌اند.»

مشاهده تغییرات در رفتار از دور مهمتر از همیشه است. آیا آن شخص هنوز به سراغ دیگران می رود؟ آیا آنها به تماس ‌های رسانه های با خانواده یا دوستان خود می ‌پیوندند. و اگر چنین است، آیا به طور معمول درگیر هستند؟ آیا گفتگوها به سمت بدبینی منحرف می شود؟ در نظر گرفتن این سوالات می تواند به شناسایی تغییرات در رفتار کمک کند.

دندانپزشکان و چشم ‌پزشکان نیز می‌ توانند به ‌عنوان اولین پاسخ‌ دهنده در این عرصه به دلیل تعامل بیشتر با بیماران نسبت به مثلاً یک پزشک مراقبت‌ های اولیه، خدمت کنند. این متخصصان اغلب می توانند تغییرات را با سهولت بیشتری متوجه شوند. و به بیمار توصیه می کنند در صورت لزوم با یک متخصص بهداشت روان صحبت کند.

با این حال، برخی از نشانه ها برای یک فرد خارجی قابل مشاهده نیستند. تصور اشتباهی که برای چندین دهه وجود داشت این بود که علائم افسردگی در سراسر طیف زندگی یکسان است. در حقیقت، افسردگی در افراد مسن به طور متفاوتی ظاهر می شود. و حتی می تواند فردی را که آن را تجربه می کند گمراه کند.

افسردگی در افراد مسن و سالمندان

برای بسیاری، غم و اندوه علامت اصلی افسردگی نیست. مؤسسه ملی پیری علائم رایج در افراد مسن را مانند خستگی، مشکل خواب، و احساس بد خلقی، تحریک پذیری یا سردرگمی فهرست می کند.

هایزر، که تحقیقات اولیه ‌اش به متخصصان سلامت کمک کرد تا افسردگی را در افراد ساکن در خانه‌ های سالمندان با دقت بیشتری شناسایی کنند، اشاره می‌کند که علائم جسمی نیز می‌تواند نشانه ‌های خطرناک یک مسئله عمیق ‌تر باشد.

هایزر می‌گوید:

«ما باید به افراد مسن ‌تر نگاه کنیم، بدون اینکه انتظار داشته باشیم افسرده باشند یا ناتوانی ‌های جسمانی داشته باشند – که کمردرد یا سردرد طبیعی است.»

چگونه کمک کنیم

موانع درمان برای افراد مسن رایج است. زمانی که افراد نمی توانند به راحتی خانه های خود را برای ملاقات با یک ارائه دهنده سلامت روان ترک کنند، دسترسی مشکل ایجاد می کند. و استفاده از پزشکی از راه دور بسته به سطح سواد رایانه ای افراد می تواند از دشوار تا غیر ممکن متغیر باشد – اگر حتی یک رایانه داشته باشند.

نابرابری ‌های سیستمیک در مراقبت ‌های بهداشت روان برای سالمندان می‌تواند دریافت درمان مورد نیاز را دشوار کند. بنابراین، چه کاری می ‌توان انجام داد؟ کارشناسان مطمئن نیستند که می توان از افسردگی پیشگیری کرد – عواملی مانند محیط زیست، زیست شناسی و برخی بیماری ها عوامل استرس زا شناخته شده ای هستند که می توانند باعث ایجاد افسردگی شوند. اما عادات سبک زندگی وجود دارد که پتانسیل کاهش ضربه را دارد.

افراد زمانی بیشتر مستعد افسردگی هستند که احساس کنند در زندگی هدف ندارند. هایزر داوطلبی، راهنمایی یا بشر دوستی را به عنوان راه های ارتباط پیشنهاد می کند.

حفظ و پرورش روابط مهم، برنامه ‌ریزی رویدادها، گذراندن وقت در فضای باز و تمرین مدیتیشن از دیگر راه ‌های سالم برای مقابله با استرس و داشتن یک زندگی شاد است.

اما بالاتر از همه چیز و در صورت امکان، مشاوره حرفه ‌ای و همچنین دارو درمانی در صورت لزوم، صرف نظر از سن شما ،گزینه‌ های کاملاً طبیعی و سالم برای درمان افسردگی هستند.

منابع :

1. GeneSight Multimedia Newsroom. Suffering in silence: Two-thirds of older adults say they won’t treat their depression.
2. National Institute of Mental Health. Depression basics.
3. Ettman CK, Abdalla SM, Cohen GH, Sampson L, Vivier PM, Galea S. Prevalence of depression symptoms in US adults before and during the COVID-19 pandemic. JAMA Netw Open. 2020;3(9):e2019686. doi:10.1001/jamanetworkopen.2020.19686
4. Heiser D. Depression identification in the long-term care setting. Clin Gerontol.2004;27(4):3-18. doi:10.1300/J018v27n04_02
5. National Institute on Aging. Depression and older adults.
6. Roberts ET, Mehrotra A. Assessment of disparities in digital access among Medicare beneficiaries and implications for telemedicine. JAMA Intern Med. 2020;180(10):1386-9. doi:10.1001/jamainternmed.2020.2666