مکانیسم های دفاعی اضطراب

مکانیسم های دفاعی برای اضطراب

مکانیسم‌های دفاعی پاسخ‌های روان‌شناختی ناخودآگاهی هستند که افراد را از احساس اضطراب، تهدید عزت نفس، و چیزهایی که نمی‌خواهند درباره آن فکر کنند یا با آن‌ها مقابله کنند، محافظت می‌کند. محافظت در برابر اضطراب.

این مقاله به این موضوع می پردازد که مکانیسم های دفاعی چیست و چگونه کار می کنند. همچنین برخی از انواع مختلف مکانیسم های دفاعی و نحوه استفاده از این دفاع ها را پوشش می دهد.

10 مکانیسم دفاعی کلیدی

دختر زیگموند فروید، آنا فروید، 10 مکانیسم دفاعی مختلف را توصیف کرد که توسط ایگو ( خود ) استفاده می شود. سایر محققان نیز طیف گسترده ای از مکانیسم های دفاعی اضافی را توصیف کرده اند.

1. جابه جایی

آیا تا به حال برایتان پیش آمده است که یک روز واقعاً بد در محل کارتان داشته باشید و سپس به خانه بروید و ناراحتی خود را بر سر خانواده و دوستان خود خالی کنید؟ سپس مکانیسم دفاعی ایگو ( خود ) جابجایی را تجربه کنید.

جابه‌جایی شامل حذف ناامیدی‌ها، احساسات و تکانه‌های ما به افراد یا اشیایی است که کمتر تهدیدکننده هستند.

پرخاشگری جابه جا شده نمونه رایج این مکانیسم دفاعی است. به جای ابراز خشم خود به روش هایی که می تواند منجر به عواقب منفی شود (مانند مشاجره با رئیس خود)، در عوض عصبانیت خود را نسبت به شخص یا شیئی که هیچ تهدیدی ندارد (مانند همسر، فرزندان یا حیوانات خانگی خود) ابراز می کنید.

2. انکار

انکار احتمالاً یکی از شناخته‌شده‌ترین مکانیسم‌های دفاعی است که اغلب برای توصیف موقعیت‌هایی استفاده می‌شود که به نظر می‌رسد افراد قادر به رویارویی با واقعیت یا اعتراف به یک حقیقت آشکار نیستند (مثلاً “او در حال انکار است”).

انکار، امتناع آشکار از اعتراف یا تشخیص اینکه چیزی رخ داده است یا در حال وقوع است. افرادی که با اعتیاد به مواد مخدر یا الکل زندگی می کنند اغلب منکر وجود مشکل هستند، در حالی که قربانیان حوادث آسیب زا ممکن است وقوع آن رویداد را انکار کنند.

انکار از نفس در برابر چیزهایی که فرد نمی تواند با آنها کنار بیاید محافظت می کند.

در حالی که ممکن است به طور موقت از شما در برابر اضطراب یا درد محافظت کند، انکار همچنین مستلزم سرمایه گذاری قابل توجهی از انرژی است. به همین دلیل، از دفاع های دیگری نیز برای دور نگه داشتن این احساسات غیرقابل قبول از آگاهی آگاهانه استفاده می شود.

در بسیاری از موارد، ممکن است شواهد زیادی وجود داشته باشد که چیزی درست است، اما فرد همچنان وجود یا حقیقت آن را انکار می‌کند، زیرا مواجهه با آن بسیار ناراحت کننده است.

خلاصه

انکار می تواند شامل رد صریح وجود یک واقعیت باشد. در موارد دیگر، ممکن است شامل اعتراف به حقیقت داشتن چیزی، اما به حداقل رساندن اهمیت آن باشد. گاهی اوقات مردم حقیقت و جدی بودن واقعیت را می پذیرند، اما مسئولیت خود را انکار می کنند و در عوض افراد دیگر یا نیروهای خارجی را مقصر می دانند.

3. سرکوب

سرکوب برای دور نگه داشتن اطلاعات از آگاهی آگاهانه عمل می کند. با این حال، این خاطرات فقط ناپدید نمی شوند. آنها همچنان بر رفتار ما تأثیر می گذارند

  به عنوان مثال، فردی که خاطرات آزاری را که در کودکی متحمل شده است سرکوب کرده است، ممکن است بعداً در ایجاد روابط با مشکل مواجه شود.

گاهی اوقات ممکن است این کار را آگاهانه با خارج کردن اطلاعات ناخواسته از آگاهی خود انجام دهید، که به عنوان سرکوب شناخته می شود. با این حال، در بیشتر موارد، تصور بر این است که این حذف خاطرات اضطراب آور از آگاهی به صورت ناخودآگاه رخ می دهد.

4.  توجه بعالم بالا و امور عالیه
   

تعالی ، یک مکانیسم دفاعی است که به ما امکان می دهد با تبدیل این رفتارها به شکل قابل قبول تر، انگیزه های غیرقابل قبول را اعمال کنیم. برای مثال، شخصی که عصبانیت شدید را تجربه می‌کند، ممکن است از کیک بوکسینگ به عنوان وسیله‌ای برای تخلیه ناامیدی استفاده کند.

فروید معتقد بود که تصعید نشانه‌ای از بلوغ است که به افراد اجازه می‌دهد به‌طور طبیعی به شیوه‌های قابل قبول اجتماعی عمل کنند.

5. فرافکنی

فرافکنی یک مکانیسم دفاعی است که شامل گرفتن ویژگی ها یا احساسات غیرقابل قبول خود و نسبت دادن آنها به افراد دیگر است.

  برای مثال، اگر نسبت به کسی علاقه شدیدی دارید، ممکن است در عوض باور کنید که او شما را دوست ندارد.

فرافکنی با اجازه دادن به بیان میل یا انگیزه عمل می کند، اما به گونه ای که نفس نمی تواند تشخیص دهد، بنابراین اضطراب را کاهش می دهد.

6. روشنفکری

روشنفکری با تفکر در مورد رویدادها به روشی سرد و بالینی برای کاهش اضطراب کار می کند.

این مکانیسم دفاعی به ما این امکان را می دهد که از فکر کردن در مورد جنبه استرس زا و عاطفی موقعیت اجتناب کنیم و در عوض فقط روی مؤلفه فکری تمرکز کنیم.

به عنوان مثال، فردی که به تازگی به بیماری لاعلاج تشخیص داده شده است، ممکن است بر یادگیری همه چیز در مورد بیماری تمرکز کند تا از ناراحتی جلوگیری کند و از واقعیت موقعیت و احساسات خود در مورد آن دور بماند.

7. عقلانی سازی

عقلانی کردن یک مکانیسم دفاعی است که شامل توضیح یک رفتار یا احساس غیرقابل قبول به روشی منطقی یا منطقی، اجتناب از دلایل واقعی رفتار است.

به عنوان مثال، شخصی که برای قرار ملاقات رد می شود، ممکن است با گفتن اینکه به هر حال جذب طرف مقابلش نشده است، وضعیت را منطقی کند. ممکن است دانش آموز نمره ضعیف امتحان را به جای عدم آمادگی خود به گردن مربی بیاندازد.

عقلانی کردن نه تنها از اضطراب جلوگیری می کند، بلکه ممکن است از عزت نفس و خودپنداره نیز محافظت کند.

هنگام تلاش برای توضیح موفقیت یا شکست، افراد تمایل دارند موفقیت را به ویژگی ها و مهارت های خود نسبت دهند در حالی که شکست ها به گردن افراد دیگر یا نیروهای بیرونی می افتند.

8. پسرفت

هنگامی که افراد با رویدادهای استرس زا مواجه می شوند، گاهی اوقات راهبردهای مقابله ای را کنار می گذارند و به الگوهای رفتاری که قبلاً در رشد استفاده شده بودند، باز می گردند.

آنا فروید این مکانیسم دفاعی را پسرفت نامید و پیشنهاد کرد که افراد از مرحله رشد روانی-جنسی که در آن تثبیت شده اند، رفتارهای خود را انجام دهند. به عنوان مثال، فردی که در مراحل اولیه رشد خود ثابت شده است ممکن است با شنیدن اخبار ناخوشایند گریه کند یا بغض کند.

به گفته فروید، رفتارهای مرتبط با رگرسیون بسته به مرحله ای که فرد در آن ثابت است، می تواند بسیار متفاوت باشد.

مثلاً ، فردی که در مرحله دهان ثابت شده است ممکن است شروع به خوردن یا سیگار کشیدن بیش از حد کند یا ممکن است از نظر کلامی بسیار پرخاشگر شود. تثبیت در مرحله مقعدی ممکن است منجر به آراستگی یا بی نظمی بیش از حد شود.

9. تشکیل واکنش

شکل‌گیری واکنش با در نظر گرفتن احساس، تکانه یا رفتار مخالف، اضطراب را کاهش می‌دهد

  نمونه ای از شکل گیری واکنش این است که با فردی که به شدت از او بدشان می آید به شیوه ای بیش از حد دوستانه رفتار کنید تا احساسات واقعی خود را پنهان کنید.

چرا مردم این گونه رفتار می کنند؟ به گفته فروید، آنها از شکل گیری واکنش به عنوان مکانیزم دفاعی برای پنهان کردن احساسات واقعی خود با رفتار درست برعکس استفاده می کنند.

10. سایر مکانیسم های دفاعی

از زمانی که فروید برای اولین بار مکانیسم های دفاعی اولیه را توصیف کرد، محققان دیگر به توصیف روش های دیگر کاهش اضطراب ادامه دادند. برخی از این مکانیسم های دفاعی عبارتند از:

• عمل کردن:

مقابله با استرس با درگیر شدن در اعمال به جای پذیرش و تحمل احساسات خاص. برای مثال، به جای اینکه به کسی بگویید از دست او عصبانی هستید، ممکن است سر او فریاد بزنید یا چیزی را به دیوار پرتاب کنید.

• بازداری هدف:

پذیرش شکل اصلاح شده هدف اصلی خود. نمونه ای از این می تواند تبدیل شدن به یک مربی بسکتبال دبیرستانی باشد تا یک ورزشکار حرفه ای.

• نوع دوستی:

ارضای نیازهای درونی از طریق کمک به دیگران. به عنوان مثال، فردی که پس از مصرف مواد بهبود می یابد، ممکن است داوطلب شود تا به سایر افراد در بهبودی به عنوان راهی برای مقابله با هوس مواد مخدر کمک کند.

• اجتناب:

امتناع از برخورد یا مواجهه با اشیا یا موقعیت های ناخوشایند. به عنوان مثال، به جای بحث کردن در مورد مشکلی با کسی، ممکن است به سادگی از آنها دوری کنید تا مجبور نباشید با آن موضوع کنار بیایید.

• جبران:

موفقیت بیش از حد در یک زمینه برای جبران شکست در دیگری. برای مثال، فردی که از نظر تحصیلی احساس ناامنی می کند، ممکن است با برتری در دو و میدانی جبران کند.

• جدایی:

جدا شدن یا حذف شدن از تجربه شما. به عنوان مثال، وقتی با چیزی استرس زا برخورد می کنید، ممکن است از نظر ذهنی و احساسی خود را از موقعیت جدا کنید.

• فانتزی:

اجتناب از واقعیت با عقب نشینی به مکانی امن در ذهن شما. وقتی چیزی در زندگی شما باعث اضطراب می شود، ممکن است به دنیای درونی خود عقب نشینی کنید، جایی که علت استرس نمی تواند به شما آسیب برساند.

• طنز:

اشاره به جنبه های خنده دار یا کنایه آمیز یک موقعیت. یک مثال از این ممکن است شوخی کردن در یک موقعیت استرس زا یا آسیب زا باشد.

• پرخاشگری منفعل:

به طور غیر مستقیم خشم را ابراز می کند. به‌عنوان مثال، به جای اینکه به کسی بگویید ناراحت هستید، ممکن است با او رفتاری بی‌صدا کنید.

• خنثی کردن:

تلاش برای جبران افکار، احساسات یا رفتارهای نامناسب خود. به عنوان مثال، اگر احساسات کسی را جریحه دار کنید، ممکن است به او پیشنهاد دهید که کاری خوب برای او انجام دهید تا از اضطراب یا احساس گناه خود بکاهید.

در حالی که مکانیسم‌های دفاعی اغلب به‌عنوان واکنش‌های منفی در نظر گرفته می‌شوند، همه ما برای کاهش موقت استرس و محافظت از عزت نفس در مواقع بحرانی به آن‌ها نیاز داریم، و به ما اجازه می‌دهند بر آنچه در آن لحظه ضروری است تمرکز کنیم.

برخی از این دفاع ها می توانند مفیدتر از سایرین باشند. به عنوان مثال، استفاده از شوخ طبعی برای غلبه بر یک موقعیت استرس زا و اضطراب آور در واقع می تواند یک مکانیسم دفاعی سازگار باشد.

خلاصه

انواع مختلفی از مکانیسم های دفاعی وجود دارد که می توانند برای محافظت از خود در برابر اضطراب استفاده شوند. برخی از این ها می توانند سالم تر و مفیدتر از بقیه باشند.

مکانیسم های دفاعی برای اضطراب چگونه کار می کنند؟

در مدل شخصیت زیگموند فروید، ایگو جنبه ای از شخصیت است که با واقعیت سروکار دارد. در حین انجام این کار، ایگو باید با خواسته های متضاد نهاد و فراخود کنار بیاید.

• نهاد : بخشی از شخصیت که به دنبال برآوردن تمام خواسته ها، نیازها و انگیزه هاست. شناسه ابتدایی‌ترین و ابتدایی‌ترین بخش شخصیت ما است و چیزهایی مانند مناسبت اجتماعی، اخلاق یا حتی واقعیت برآورده کردن خواسته‌ها و نیازهای ما را در نظر نمی‌گیرد.
• سوپرایگو : بخشی از شخصیت که سعی می کند نفس را به شیوه ای آرمان گرایانه و اخلاقی وادار کند. سوپرایگو از تمام اخلاق و ارزش های درونی شده ای تشکیل شده است که ما از والدین، سایر اعضای خانواده، تأثیرات مذهبی و جامعه کسب می کنیم.

به منظور مقابله با اضطراب، فروید معتقد بود که مکانیسم‌های دفاعی به محافظت از نفس در برابر تعارضات ایجاد شده توسط نهاد، و فراخود و معیارهای اخلاقی خودمان کمک می کند .

به گفته فروید، اضطراب یک حالت درونی ناخوشایند است که افراد به دنبال اجتناب از آن هستند. اضطراب به عنوان یک سیگنال به نفس عمل می کند که همه چیز آنطور که باید پیش نمی رود. در نتیجه، ایگو از نوعی مکانیسم دفاعی برای کمک به کاهش این احساسات اضطراب استفاده می کند.

انواع اضطراب

همه انواع اضطراب یکسان ایجاد نمی شوند. این اضطراب ها نیز از منابع یکسانی سرچشمه نمی گیرند. فروید سه نوع اضطراب را شناسایی کرد:

• اضطراب اخلاقی : ترس از نقض اصول اخلاقی خودمان
• اضطراب روان رنجور : نگرانی ناخودآگاه از دست دادن کنترل تمایلات id و در نتیجه تنبیه برای رفتار نامناسب
• اضطراب واقعیت : ترس از رویدادهای دنیای واقعی. علت این اضطراب معمولاً به راحتی قابل شناسایی است. به عنوان مثال، زمانی که شخصی در نزدیکی یک سگ تهدید کننده قرار می گیرد، ممکن است از گاز گرفتن سگ بترسد. رایج ترین راه برای کاهش این اضطراب اجتناب از شی تهدید کننده است.

اگرچه ممکن است آگاهانه از مکانیسم های مقابله ای برای مدیریت اضطراب استفاده کنیم، اما در بسیاری از موارد، این دفاع ها ناخودآگاه برای تحریف واقعیت کار می کنند.

در حالی که همه مکانیسم‌های دفاعی می‌توانند ناسالم باشند، اما می‌توانند تطبیق‌پذیر باشند و به ما اجازه دهند تا به طور طبیعی عمل کنیم.

بزرگترین مشکلات زمانی ایجاد می شود که مکانیسم های دفاعی بیش از حد مورد استفاده قرار گیرد تا از برخورد با مشکلات جلوگیری شود. در درمان روانکاوی، هدف ممکن است کمک به مراجع برای کشف این مکانیسم‌های دفاعی ناخودآگاه و یافتن راه‌های بهتر و سالم‌تر برای مقابله با اضطراب و پریشانی باشد.

سخن نهایی از سایکو درمان در باره مکانیسم های دفاعی اضطراب

برخی از شناخته شده ترین مکانیسم های دفاعی به بخشی مشترک از زبان روزمره تبدیل شده اند. برای مثال، ممکن است فردی را به عنوان «در حال انکار» مشکلی که با آن مواجه است توصیف کنید. وقتی کسی دوباره به روش‌های قدیمی انجام کارها بازمی‌گردد. ممکن است آن‌ها را به‌عنوان «بازگشت» به نقطه‌ای از توسعه قبلی بنامید.

به یاد داشته باشید، مکانیسم های دفاعی می توانند هم خوب و هم بد باشند.

آنها می توانند با محافظت از نفس شما در برابر استرس و ارائه یک خروجی سالم، نقش مفیدی داشته باشند. در موارد دیگر، این مکانیسم‌های دفاعی ممکن است شما را از رویارویی با واقعیت باز دارند و می‌توانند به عنوان نوعی خودفریبی عمل کنند.

اگر متوجه شدید که استفاده بیش از حد از مکانیسم های دفاعی خاصی بر زندگی شما تأثیر منفی می گذارد. با یک متخصص بهداشت روان مشورت کنید. روان درمانی ممکن است به شما کمک کند که آیا شما یک درمان سنتی چهره به چهره را دنبال می کنید یا یک گزینه درمانی آنلاین.

منابع مقاله مکانیسم های دفاعی اضطراب :

1. Cramer P. Understanding defense mechanisms. Psychodyn Psychiatry. 2015;43(4):523-52. doi:10.1521/pdps.2015.43.4.523
2. Waqas A, Rehman A, Malik A, Muhammad U, Khan S, Mahmood N. Association of ego defense mechanisms with academic performance, anxiety and depression in medical students: A mixed methods study. Cureus. 2015;7(9):e337. doi:10.7759/cureus.337
3. Corey, G. Theory and Practice of Counseling and Psychotherapy (8th ed.). Belmont, CA: Thomson Brooks/Cole; 2009.
4. Macdonald K, Thomas ML, Sciolla AF, et al. Minimization of childhood maltreatment is common and consequential: Results from a large, multinational sample using the childhood trauma questionnaire. PLoS ONE. 2016;11(1):e0146058. doi:10.1371/journal.pone.0146058
5. Malle BF, Guglielmo S, Monroe AE. A theory of blame. Psychological Inquiry. 2014;25(2):147-186. doi:10.1080/1047840X.2014.877340
6. Anderson MC, Huddleston E. Towards a cognitive and neurobiological model of motivated forgetting. True and False Recovered Memories.Nebraska Symposium on Motivation. 2011:53-120. doi:10.1007/978-1-4614-1195-6_3
7. Kim E, Zeppenfeld V, Cohen D. Sublimation, culture, and creativity. J Pers Soc Psychol. 2013;105(4):639-66. doi:10.1037/a0033487
8. Vaillant GE. Ego Mechanisms of Defense, A Guide for Clinicans and Researchers. American Psychiatric Pub; 1992.