فرافکنی : این من نیستم، این تو هستی: فرافکنی با اصطلاحات انسانی توضیح داده

این من نیستم، این تو هستی: فرافکنی با اصطلاحات انسانی توضیح داده

فرافکنی چیست؟

آیا تا به حال کسی به شما گفته است که احساسات خود را به او نشان ندهید؟ در حالی که فرافکنی اغلب برای دنیای روانشناسی محفوظ است، این احتمال وجود دارد که شما این اصطلاح را در بحث‌های داغ هنگامی که افراد احساس می‌کنند مورد حمله قرار می‌گیرند، شنیده باشید.

اما در واقع فرافکنی از این نظر به چه معناست؟ به گفته Karen R. Koenig، M.Ed، LCSW، فرافکنی به برداشت ناخودآگاه احساسات یا صفاتی که در مورد خود دوست ندارید و نسبت دادن آنها به شخص دیگری اشاره دارد.

یک مثال رایج همسر خیانتکار است که به خیانت شریک خود مشکوک است. آنها به جای اعتراف به خیانت خود، این رفتار را به شریک زندگی خود منتقل می کنند یا فرافکنی می کنند.

چرا برخی افراد فرافکنی می کنند؟ و آیا چیزی وجود دارد که به کسی کمک کند تا از فرافکنی خودداری کند؟ بخوانید تا متوجه شوید.

چرا این کار را می کنیم؟

مانند بسیاری از جنبه های رفتار انسان، فرافکنی به دفاع از خود خلاصه می شود. کونیگ خاطر نشان می کند که فرافکنی چیزی که در مورد خود دوست ندارید به شخص دیگری از شما در برابر پذیرش بخش هایی از خودتان که دوست ندارید محافظت می کند.

چه کسی آن را انجام می دهد؟

کونیگ توضیح می‌دهد: فرافکنی کاری را انجام می‌دهد که همه مکانیسم‌های دفاعی باید انجام دهند: او می گوید افرادی که بیشتر مستعد فرافکنی هستند کسانی هستند که خودشان را خیلی خوب نمی شناسند، حتی اگر فکر می کنند که می شناسند.

روانشناس مایکل بروستاین، روانشناس، می افزاید، افرادی که «احساس حقارت و اعتماد به نفس پایینی دارند» نیز می توانند عادت کنند که احساسات خود را که به اندازه کافی خوب نیستند به دیگران نشان دهند. او به نژادپرستی و هوموفوبیا به عنوان نمونه هایی از این نوع فرافکنی در مقیاس وسیع تر اشاره می کند.

از سوی دیگر، افرادی که می‌توانند شکست‌ها و ضعف‌های خود را بپذیرند – و به راحتی در مورد خوب، بد و زشت درون خود فکر می‌کنند – تمایلی به فرافکنی ندارند. کونیگ می افزاید:

«آنها هیچ نیازی ندارند، زیرا می توانند تشخیص یا تجربه نکات منفی در مورد خودشان را تحمل کنند. »

چند نمونه دیگر از فرافکنی چیست؟

فرافکنی اغلب برای هر فرد متفاوت به نظر می رسد. با این اوصاف، در اینجا چند نمونه از کونیگ آورده شده است تا به شما کمک کند تا درک بهتری از نحوه اجرای طرح ریزی در سناریوهای مختلف داشته باشید:

اگر برای شام بیرون هستید و شخصی به صحبت کردن ادامه می دهد و شما صحبت را قطع می کنید، ممکن است شما را متهم کنند که شنونده خوبی نیستید و می خواهید توجه کنید.

اگر شدیداً از ایده‌ای در محل کار خود دفاع می‌کنید، یک همکار ممکن است شما را متهم کند که همیشه راه خود را می‌خواهید، حتی اگر بیشتر اوقات با ایده‌های او همراهی کنید.

رئیس شما اصرار دارد که در مورد ساعات زیادی که برای یک پروژه وقت می گذارید دروغ می گویید، در حالی که او همان کسی است که زودتر از وقت اداری کار را ترک می کند و ضرب الاجل را رعایت نمی کند.

آیا راه هایی برای توقف فرافکنی وجود دارد؟

اگر خود را در هر یک از این سناریوها می شناسید، دیگر نیازی به سرزنش کردن خودتان نیست. این فقط می تواند منجر به فرافکنی بیشتر شود. درعوض، سعی کنید روی چرایی فرافکنی تمرکز کنید. چند راه برای انجام این کار وجود دارد.

کمی جستجوی روح انجام دهید

بروستاین می‌گوید یک نقطه شروع خوب این است که بررسی کنید واقعاً چه احساسی نسبت به خودتان دارید، به‌ویژه نقاط ضعفتان. آنها چه هستند؟ آیا کارهایی وجود دارد که شما فعالانه برای کمک به آنها انجام می دهید؟ او توصیه می کند که این سوالات را در یک مجله هش کنید.

کونیگ در مورد اهمیت بازتاب خود در هنگام فرافکنی موافق است. برای او، خود اندیشی به معنای “نگاه کردن به خود با کنجکاوی و بدون قضاوت است. “

به رفتار خود نگاه کنید و ببینید آیا تمایل دارید دیگران را به خاطر کارهایی که انجام می دهید سرزنش کنید یا ویژگی های منفی را به اشتباه به دیگران نسبت دهید. اگر این کار را می کنید، به آن توجه داشته باشید و ادامه دهید. سعی کنید به آن فکر نکنید و خودتان را خیلی سخت قضاوت کنید.

از کسی که میفهمه بپرس

ترسناک به نظر می رسد، اما کونیگ توصیه می کند از یکی از نزدیکان خود بپرسید که آیا متوجه فرافکنی شما شده اند یا خیر. مطمئن شوید که این فردی است که به او اعتماد دارید و احساس راحتی می کنید که با او صحبت کنید. شاید در ابتدا مطرح کردن آن سخت باشد، اما در نظر داشته باشید که با آنها صادق باشید. توضیح دهید که سعی دارید بهتر درک کنید که خود و دیگران را چگونه می بینید.

فقط مطمئن شوید که آماده شنیدن چیزهایی هستید که ، ممکن است لزوماً نخواهید بشنوید. با این حال، به یاد داشته باشید که این اطلاعات می تواند به شما کمک کند یاد بگیرید که از فرافکنی خودداری کنید.

به یک درمانگر مراجعه کنید

یک درمانگر خوب می تواند یکی از بهترین ابزارها برای غلبه بر فرافکنی باشد. آنها می توانند به شما کمک کنند تا دلایلی که چرا فرافکنی می کنید را شناسایی کرده و به آنها رسیدگی کنید و ابزارهایی را در اختیارتان قرار دهند که به شما کمک کنند متوقف شوید.

اگر فرافکنی به یک رابطه نزدیک آسیب رسانده باشد، یک درمانگر می تواند به شما در بازسازی آن رابطه یا جلوگیری از وقوع آن در آینده کمک کند.

سخن نهایی سایکو درمان

این طبیعت انسان است که بخواهد از خود در برابر احساسات و تجربیات دردناک یا منفی محافظت کند. اما هنگامی که این محافظت به فرافکنی تبدیل می شود، ممکن است زمان آن رسیده باشد که به دلیل انجام آن نگاهی بیندازیم. انجام این کار نه تنها می تواند عزت نفس شما را بهبود بخشد، بلکه روابط شما را با دیگران، چه همکار، همسر یا دوستان نزدیک، بهبود بخشد.

منابع :

• Brustein M. (2018). Personal interview. https://www.drbrustein.com
• Koenig K. (2018). Personal interview. https://www.karenrkoenig.com
• (2016).
  goodtherapy.org/blog/psychpedia/projection