خشم یا عصبانیت : تعریف ، مشخصات ، انواع و درمان خشم یا عصبانیت

خشم یا عصبانیت : تعریف ، مشخصات ، انواع و درمان خشم یا عصبانیت

تعریف خشم یا عصبانیت

خشم احساسی شدید است که وقتی مشکلی پیش آمده یا شخصی به شما ظلم کرده است آنرا دارید. به طور معمول با احساس استرس ، ناامیدی و تحریک مشخص می شود. هر کس گهگاهی احساس خشم می کند. این یک پاسخ کاملا طبیعی به شرایط ناامید کننده یا دشوار است.

عصبانیت فقط وقتی مشکل ساز می شود که بیش از حد نمایش داده شود و شروع به تأثیر بر عملکرد روزانه و نوع ارتباط شما با مردم کند. شدت عصبانیت می تواند از کمی آزار دهنده تا عصبانیت شدید باشد. گاهی اوقات می تواند بیش از حد یا غیر منطقی باشد. در این موارد ، کنترل احساسات دشوار است و باعث می شود شما رفتاری داشته باشید که در غیر این صورت این رفتار از شما سر نمی زد.

مشخصات خشم

وقتی عصبانی هستیم بدن ما تغییرات بیولوژیکی و فیزیولوژیکی خاصی را تجربه می کند. نمونه هایی از تغییرات بیولوژیکی که ممکن است در بدن شما ایجاد شود عبارتند از:

• افزایش سطح انرژی
• فشار خون بالا
• افزایش هورمون هایی مانند آدرنالین و نورآدرنالین
• بالا رفتن دمای بدن
•  تنش عضلانی

عصبانیت در همه یکسان به نظر نمی رسد و همه ما آن را به روش های مختلف بیان می کنیم. برخی خصوصیات ظاهری که در هنگام عصبانیت ممکن است متوجه شوید شامل این موارد است.

• صداهای بلند شده

• مشت های بسته شده

• اخم کردن

• فک گره خورده

• لرزش در جشم

• ضربان قلب سریع

• تعریق بیش از حد

• تکان دادن بیش از حد پا

• عوارض خشم

عصبانیت یک احساس کاملا طبیعی و به طور معمول سالم است. با این حال ، هنگامی که کنترل آن را از دست می دهید می تواند به سلامت عاطفی و جسمی آسیب برساند. وقتی عصبانی هستید ، بدن شما برخی تغییرات فیزیولوژیکی و بیولوژیکی را تجربه می کند.

ضربان قلب شما سریع می شود و فشار خون شما افزایش می یابد. بدن شما همچنین هورمون هایی مانند آدرنالین و نورآدرنالین ترشح می کند. قرار دادن بدن در این تغییرات اغلب ، با عصبانیت مکرر ، می تواند منجر به شرایط پزشکی و عوارضی مانند آنچه در زیر گفته شده شود :

• فشار خون بالا

• افسردگی

• اضطراب

• بیخوابی

• سوء مصرف مواد

• زخم معده

• بیماری روده

• دیابت

شناسایی خشم

خشم و عصبانیت در همه یکسان به نظر نمی رسد زیرا همه ما آن را متفاوت بیان می کنیم. برای بعضی از افراد ، جیغ زدن ممکن است راهی برای عصبانیت آنها باشد در حالی که دیگران ممکن است آن را با ضربه فیزیکی به یک شی یا حتی شخص دیگر ابراز کنند.

عصبانیت یک احساس عادی انسانی است ، اما یافتن راه های سالم برای ابراز آن مهم است تا باعث از دور نمودن افراد اطرافمان نشود. ابراز خشم به طور سالم برای سلامت روان شما نیز مهم است.

علل خشم / عصبانیت

خشم می تواند توسط تأثیرات بیرونی یا درونی ایجاد شود. یک شخص یا یک اتفاق می تواند شما را عصبانی کند. شما می توانید عصبانی باشید زیرا کسی در صف مقابل شما قرار می گیرد. هنگامی که از نظر عاطفی آسیب دیده وتهدید شده اید ، احساس درد می کنید ، یا در هنگام رویارویی ممکن است احساس عصبانیت کنید.

گاهی اوقات ما از عصبانیت برای جایگزینی احساسات دیگری استفاده می کنیم که ترجیح می دهیم با آنها روبرو نشویم . مانند درد عاطفی ، ترس ، تنهایی یا از دست دادن.

در این موارد عصبانیت به احساسی ثانویه تبدیل می شود. عصبانیت می تواند واکنش به درد جسمی ، پاسخ به احساس ترس ، برای محافظت از خود در برابر حمله ادراک شده یا پاسخ به موقعیت ناامید کننده باشد.

خشم غالباً توسط ماشه ای ایجاد می شود که این می تواند منطقی یا غیر منطقی باشد. برخی از محرک های رایج که باعث خشم می شوند عبارتند از:

مقابله با از دست دادن عزیزی

از دست دادن شغل

از هم جدا شدن

شکست در یک کار یا پروژه

خسته بودن

تصادف کردن یا بدست آوردن شرایطی که باعث تغییرات جسمی در بدن شما شود (به عنوان مثال از دست دادن بینایی یا توانایی راه رفتن)

عصبانیت همچنین می تواند یک علامت یا پاسخ به یک بیماری باشد. عصبانیت می تواند نشانه ای از افسردگی ، سوء مصرف مواد ، ADHD یا اختلال دو قطبی باشد.

انواع خشم یا عصبانیت

سه نوع خشم اصلی وجود دارد.

عصبانیت منفعل – پرخاشگرانه:

در اینجا ، یک فرد سعی می کند خشم خود را سرکوب کند تا از برخورد با آن جلوگیری کند اما به طور معمول در نهایت آن را به روش های ناسالم تضعیف می کند.

عصبانیت قاطع:

 این می تواند یک گزینه سالم برای ابراز خشم باشد. شامل مدیریت خشم به روشی کنترل شده با استفاده از کلمات خود برای توضیح آرام و تلاش برای در دست گرفتن اوضاع است. در اینجا خشم به روشی غیر تهدیدآمیز بیان می شود.

خشم آشکارا پرخاشگرانه:

این نوع عصبانیت ممکن است با پرخاشگری جسمی یا کلامی مانند فریاد زدن یا ضربه زدن به چیزها همراه باشد. هدف این نوع خشم به طور معمول آسیب رساندن به فردی است که خشم ما از نظر عاطفی یا جسمی متوجه او شده است.

عصبانیت را می توان به هر دو صورت بیان کرد: کلامی یا غیر کلامی.

به صورت کلامی:

وقتی فردی عصبانیت خود را به صورت کلامی ابراز می کند ، احتمالاً می بینید که وی صدای خود را بلند می کند. اگر عصبانیت آنها متوجه شخص دیگری باشد ، ممکن است توهین کنند و حرف های آزار دهنده ای بزنند.

غیر کلامی:

در شخصی که عصبانیت خود را بی کلام ابراز می کند ، تغییرات جسمی جزئی مشاهده خواهید کرد. آنها ممکن است اخم کنند یا ضربه بزنند و فک و مشت خود را سفت بگیرند. آنها همچنین ممکن است به فرد یا اشیا دیگری حمله کنند ، گاهی اوقات به شخص یا اشیا آسیب و حتی در بعضی موارد به خودشان آسیب می رسانند.

دو روشی که مردم خشم خود را ابراز می کنند از یکدیگر جدا نیستند و می توان شخص را در حال ابراز خشم از هر دو طریق مشاهده کرد.

رفتار

عصبانیت یک حس عادی است که همه ما احساس می کنیم و بیشتر افراد ، می توانند راه هایی برای بیان آن به روشی سالم پیدا کنند. با این حال ، برخی از افراد نیاز به درمان دارند. متداول ترین روش برای درمان عصبانیت بیش از حد ، درمان است.

درمان خشم / عصبانیت

برای اکثر افراد ، شناسایی عوامل محرک و احساسات خشم آنها آسان است. اما برخی افراد بدون اینکه بتوانند آن را مهار کنند یا عوامل محرک آن را شناسایی کنند ، ناگهان و به شدت احساس خشم می کنند.

اگر دچار تنش های مکرر و شدیدی هستید که باعث آسیب جسمی و روحی به شما یا افراد اطراف شما می شوند ، ممکن است برای مقابله با خشم خود به کمک حرفه ای نیاز داشته باشید.

درمان و کنترل خشم برای کمک به شما در یادگیری روش های سالم برای کنار آمدن با احساسات استفاده می شود.

کنار آمدن

یافتن راه هایی برای کنار آمدن با خشم بسیار مهم است. وقتی اجازه می دهیم عصبانیت زندگی ما را کنترل کند ، می تواند روی همه کارهایی که انجام می دهیم تأثیر بگذارد. این می تواند به روابط با عزیزان ما آسیب برساند و باعث ایجاد مشکل در محل کار ما شود. اگر در شرایط خاص برای کنترل عصبانیت به مشکل برخورد کرده اید ، در اینجا چند مکانیزم مقابله ای آورده شده است که می توانند به شما کمک کنند.

علت را شناسایی کنید :

اولین قدم برای کنار آمدن با خشم ، شناسایی علت اصلی خشم شماست. این می تواند احساس دیگری باشد – شاید احساس ترس یا تنهایی. علت آن می تواند مشاجره ای باشد که شما داشته اید یا یک فکر ناخوشایند است که به ذهن شما خطور کرده است.

مراقبه:

روش مراقبه برای کمک به کنترل احساسات انسان بسیار مفید است. می توانید با تکنیک های ساده مراقبه مانند تمرینات تنفس عمیق شروع کنید. هنگامی که با موقعیتی روبرو می شوید که شما را عصبانی می کند ، قبل از عکس العمل یک ثانیه وقت بگذارید. می توانید چندین نفس عمیق بکشید تا خود را آرام کنید یا سعی کنید بشمارید تا زمانی که احساس آرامش می کنید.

تمرین کنید:

ورزش فقط برای سلامت جسمی شما عالی نیست بلکه برای سلامت روان نیز مفید است. این همچنین راهی است که می تواند احساساتی مانند عصبانیت را به روشی مفید و مولد منتقل کند. دویدن سریع یا شنا هنگام عصبانیت می تواند به خنثی کردن احساسات کمک کند.

ابزار نمودن:

عصبانیت خود را بالا نبرید. گاهی اوقات ابراز خشم هنگامی که احساس می کنید سالم ترین راه عبور از آن است. بالا رفتن احساسات به احتمال زیاد باعث ایجاد یک طغیان ناگهانی و شدید می شود در حالی که حداقل انتظار آن را دارید.

از عوامل تحریک کننده اجتناب کنید:

اگر زود عصبانی می شوید ، تلاش برای شناسایی و جلوگیری از عوامل تحریک کننده خود مفید است. اگر هنگام مکالمه با یک شخص خاص یا در مورد یک موضوع خاص اغلب شما را تحریک می کنند ، تا زمانی که یاد نگرفتید چگونه کنترل بهتری بر خشم خود داشته باشید ، از آنها یا آن موضوع خودداری کنید.

سخن نهایی از سایکو درمان

یادگیری کنترل خشم مهارتی است که می توانید بیاموزید. همچنین یادگیری آن ممکن است مدتی طول بکشد ، بنابراین وقتی عصبانی می شوید خود را درگیر عادت های قدیمی کنید. مکانیزم های مقابله ای را که برای شما مفید بوده اند مرور کنید و دوباره آنها را امتحان کنید.

مهم است که به یاد داشته باشید که وقتی به درستی ابراز شود ، عصبانیت یک احساس سالم است. همچنین در شرایط خطرناک می تواند مفید باشد ، زیرا احساسات باعث جنگ یا پاسخ نسنجیده ما می شود. در بعضی موارد ، این می تواند برای خارج شدن ما از یک وضعیت خطرناک مفید باشد.

منابع :

1. American Psychological Association. How to recognise and deal with anger. 2012
2. Staicu M, Cuţov M. Anger and health risk behaviors. J Med Life. 2010;3(4):372-375.
3. Williams R. Anger as a basic emotion and its role in personality building and pathological growth: the neuroscientific, developmental and clinical perspectives.Front Psychol. 2017;8.