اضطراب دلبستگی : تعریف ، زمینه ، علائم ، علل ، تشخیص و درمان اضطراب دلبستگی

اضطراب دلبستگی : مروری بر اضطراب دلبستگی

تعریف اضطراب دلبستگی

اضطراب دلبستگی به اضطرابی اشاره دارد که در مورد روابط شما با عزیزان از جمله والدین، دوستان و شریک زندگی تجربه می کنید. به طور کلی از تجربیات دوران کودکی ناشی می شود. در حالی که علل دقیق دلبستگی مضطرب به طور کامل شناخته نشده است، ممکن است ناشی از تجربیات منفی یا تربیت ناسازگار باشد.

دلبستگی ایمن برای رشد سالم ضروری است. دلبستگی ضعیف در سال های اولیه زندگی می تواند اثرات ماندگاری داشته باشد. این وابستگی ها می توانند تا بزرگسالی نیز ادامه داشته باشند و بر روابط بزرگسالان تأثیر منفی بگذارند.

دلبستگی اضطرابی که به آن دلبستگی دوسوگرا یا دلبستگی مضطرب-مشغول نیز می‌گویند، یکی از چهار سبک دلبستگی اصلی است که توسط روانشناسان شناسایی شده است.

این مقاله علائم، علل و درمان اضطراب دلبستگی را مورد بحث قرار می دهد. همچنین در مورد اینکه شما یا شریک زندگیتان اگر سبک دلبستگی مضطرب دارید، چگونه می توانید با آن کنار بیایید.

زمینه 

نظریه دلبستگی، که مقدمه اساسی درک ما از اضطراب دلبستگی است، برای اولین بار توسط جان بولبی روانشناس در دهه 1950 ارائه شد.

بولبی استدلال کرد که احساس امنیت شما در کودکی برای سبک دلبستگی شما در بزرگسالی بسیار مهم است. علاوه بر این، نحوه رفتار با شما در طول زندگی، انتظارات شما را تا آنجا که دیگران چگونه از شما حمایت می کنند، شکل می دهد.

به عبارت دیگر، چگونه به این سوال پاسخ می دهید که “اگر من ناراحت هستم، آیا می توانم روی شریک زندگی خود حساب کنم؟” انعکاسی از چیزهایی است که آموخته اید و در طول زندگی چگونه با شما رفتار شده است. این الگوی رفتاری است که شما از دیگران انتظار دارید و همچنین تصوری که از خودتان دارید.

سبک های دلبستگی

به طور کلی، چهار سبک دلبستگی بزرگسالان پذیرفته شده است:

مضطرب :

افراد دارای این سبک دلبستگی در اعتماد به دیگران مشکل دارند. آنها نگران هستند که مردم رها یشان کنند، بنابراین اغلب به نظر می رسد چسبنده یا نیازمند هستند .

اجتنابی :

این سبک دلبستگی با مشکلات صمیمیت و سرمایه گذاری عاطفی کم در روابط مشخص می شود.

بی نظم :

این سبک با ترکیبی از رفتارها مشخص می شود که می تواند از اجتناب تا چسبیدن متغیر باشد. افراد با این سبک اغلب مشتاق روابط نزدیک هستند، اما از اعتماد به دیگران و آسیب دیدن نیز می ترسند.

ایمن :

دلبستگی ایمن با احساس اعتماد و امنیت در روابط مشخص می شود. در دوران کودکی، کودکان احساس امنیت می کنند و توسط مراقبین خود حمایت می شوند. در بزرگسالی، افراد دارای این سبک دلبستگی قادر به ایجاد روابط پایدار هستند.

سه سبک اول همگی ناامن هستند و منعکس کننده عملکرد ضعیف در روابط هستند.

علائم اضطراب دلبستگی

افراد مبتلا به اضطراب دلبستگی چگونه رفتار می کنند؟ نحوه بروز این علائم می تواند برای کودکان و بزرگسالان مشابه باشد، اما تفاوت های مهمی نیز وجود دارد. در زیر مروری بر برخی از شایع ترین علائم است.

نشانه های دلبستگی مضطرب در کودکان

علائم کودکانی که دارای سبک دلبستگی مضطرب هستند:

• اضطراب
• ترس از غریبه ها
• ناراحتی شدید هنگام جدا شدن از والدین
• گریه ای که مراقبان به راحتی نمی توانند آن را آرام کنند
• چسبیدن به والدین و مراقبین
• به اندازه بچه های دیگر کاوش نمی کند
• مشکل در کنترل احساسات منفی
• روابط ضعیف با کودکان دیگر

علائم دلبستگی مضطرب در بزرگسالان

بزرگسالانی که سبک دلبستگی مضطرب دارند این موارد را نسان می دهند:

• رفتارهایی که شریک زندگی آنها را خفه می کند یا می راند
• نیاز دائمی به تماس و حمایت دیگران
• ترس از اینکه مورد توجه قرار نگیرد
• احساس عدم اطمینان از اینکه آیا می توان روی یک شریک حساب کرد
• حساسیت به طرد و رها شدن
• نیاز به افزایش احساس امنیت
• خودبینی منفی یا خودارزشمندی
• دیدگاه مثبت نسبت به شریک زندگی
• هوشیاری نسبت به علائمی که یک شریک در حال کناره گیری است
• نگران از دست دادن شریک زندگی باشید
• اشتیاق به احساس نزدیکی و امنیت بیشتر با دیگران

علل اضطراب دلبستگی

می دانیم که اضطراب یک جزء ژنتیکی دارد. کودکان تا 4 ماهگی ممکن است نشانه هایی از عدم بازداری رفتاری را نشان دهند (مانند تپش قلب و ترس از غریبه ها) که با اضطراب جدایی بعدی مرتبط است.

با این حال، اضطراب دلبستگی ممکن است ناشی از تجربیات دوران کودکی یا بعد از آن باشد. اینها می تواند شامل حمایت بیش از حد والدین، سوء استفاده یا بی توجهی باشد. دلبستگی به محافظت از کودک از نظر بقا کمک می کند.

کودک اضطراب را تجربه می کند و از والدین آرامش می خواهد. اگر آن کودک در دریافت آرامش از چهره های دلبستگی موفق نباشد، احساس امنیت ایجاد نمی شود، به این معنی که ترس، اضطراب و پریشانی همچنان بالا می ماند.

این می تواند در طول زندگی از نظر دوستی ها و روابطی که دیگران در آن راحتی مورد انتظار را فراهم نمی کنند، تکرار شود.

تشخیص

اضطراب دلبستگی یک تشخیص رسمی در راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) نیست. در عوض، به طور کلی به عنوان یک علامت در نظر گرفته می شود که باید به تنهایی مورد توجه قرار گیرد. به طور کلی، تصور می شود که حدود 50 درصد از مردم سبک دلبستگی ایمن دارند، در حالی که بقیه در سبک های مختلف ناایمن قرار می گیرند.

با این حال، اختلال اضطراب جدایی یک اختلال اضطرابی مرتبط با دلبستگی است که به طور کلی در حدود سن 6 یا 7 سالگی تشخیص داده می شود.

کودکان مبتلا به اختلال اضطراب جدایی ممکن است از رفتن به مدرسه امتناع کنند، ترس از جدایی از والدین داشته باشند، کابوس ببینند و شکایات فیزیکی مانند سردرد یا معده درد را تجربه کنند.

در حالی که بیشتر کودکان این مشکل را تجربه می کنند، می تواند تا نوجوانی و بزرگسالی ادامه یابد.

یکی دیگر از تشخیص‌های مرتبط، اختلال دلبستگی واکنشی است. کودکان مبتلا به این اختلال در هنگام ناراحتی به دنبال آرامش نیستند یا به آن پاسخ نمی‌دهند. آنها همچنین ممکن است پاسخگوی دیگران نباشند، عاطفه مثبت محدودی داشته باشند و تحریک پذیری غیرقابل توضیحی داشته باشند. این اختلال ناشی از بی توجهی در دوران کودکی است.

درمان اضطراب دلبستگی

نشان داده شده است که اضطراب دلبستگی به انواع مختلف درمان پاسخ می دهد، از جمله:

درمان بین فردی (IPT) :

این نوع درمان به افراد کمک می کند یاد بگیرند که چگونه روابط بین فردی و تعاملات اجتماعی خود را بهبود بخشند. با کار با یک درمانگر، افراد حوزه های مشکل را در روابط خود شناسایی می کنند و سپس برای رفع کاستی ها و توسعه مهارت های جدید تلاش می کنند.

درمان شناختی رفتاری (CBT) :

این نوع درمان بر کمک به افراد در تغییر الگوهای افکار خودکار منفی که به احساس اضطراب در روابط کمک می کند تمرکز دارد. با یادگیری روش‌های جدید تفکر، افراد می‌توانند از منظری امن‌تر و کم‌تر به روابط نزدیک شوند

داروها :

اگر فردی هم اضطراب دلبستگی و هم اختلال اضطراب تشخیص داده شده دارد، داروهایی مانند انتخابی همچنین ممکن است تجویز شود.

یک مطالعه نشان داد که IPT به طور موثر اضطراب دلبستگی را کاهش می دهد و همچنین کاهش اضطراب با کاهش قابل توجه علائم افسردگی مرتبط است.

مقابله با اضطراب دلبستگی

اکثر افراد مبتلا به اضطراب دلبستگی از راهبردهای مقابله ای ناکارآمدی استفاده می کنند که اضطراب آنها را تشدید می کند، مانند بررسی مکرر شریک زندگی. این رویکرد سطح اضطراب دلبستگی را بالا نگه می‌دارد و معمولاً به روابطی منجر می‌شود که تیره می‌شوند.

مهم است که راهبردهای مقابله ای مفید و سالم را شناسایی کنید زیرا  امنیت سبک دلبستگی  شما را بیشتر می کند .

استراتژی‌هایی که اضطراب دلبستگی دارید

اگر علائم دلبستگی مضطرب را در رفتار خود تشخیص دهید، کارهایی وجود دارد که می توانید برای مدیریت این تمایلات انجام دهید. برخی از استراتژی هایی که ممکن است رفاه و روابط شما را بهبود بخشد عبارتند از:

1. انتخاب شریکی که سبک دلبستگی ایمن دارد و تشخیص اینکه آیا سبک دلبستگی شریک زندگی شما به اضطراب دلبستگی شما کمک می کند یا خیر.
2. تصمیم گیری برای حرکت رو به جلو و انتخاب های جدید که از زندگی مورد نظر شما حمایت می کند، به جای تمرکز بر نحوه رفتار با شما در گذشته
3. یافتن و کار با یک درمانگر که تجربه کمک به افراد را دارد تا از دلبستگی ناامن به دلبستگی ایمن حرکت کنند.
4. داشتن یک دفتر خاطرات در مورد افکار، احساسات و واکنش های خود
5. یادگیری در مورد اضطراب دلبستگی تا درک بهتری از موضوع داشته باشید
6. شناخت افرادی که احتمالاً باعث ایجاد اضطراب دلبستگی شما می شوند
7. اگر مشکلات خانوادگی وجود دارد که شما را از حرکت رو به جلو و غلبه بر اضطراب دلبستگی باز می دارد، خانواده درمانی را امتحان کنید

استراتژی‌هایی که اگر شریک زندگی شما مضطرب است

اگر با فردی که دارای اضطراب دلبستگی است در رابطه هستید، کارهایی وجود دارد که می توانید برای کمک به آنها انجام دهید. برخی از استراتژی هایی که می تواند به شریک زندگی شما کمک کند احساس امنیت بیشتری کند عبارتند از:

1. احساسات آنها را به حداقل نرساند و به آنها اطمینان دهد
2. به شریک زندگی خود کمک کنید تا از چگونگی تأثیر اضطراب دلبستگی او بر روابط شما آگاه تر شود
3. ثابت قدم باشید و به قول ها و تعهدات خود پایبند باشید
4. نشان دادن مراقبت و ارائه اطمینان به طور منظم
5. شریک زندگی خود را تشویق به کمک گرفتن کنید
6. شرکت در زوج درمانی با هم

سخن نهایی از سایکو درمان

اضطراب دلبستگی می تواند استرس زا باشد. اغلب لذت بردن از روابط را دشوار می کند زیرا شما بسیار مشغول نگرانی در مورد چیزهایی هستید که ممکن است اشتباه پیش برود. کار بر روی ایجاد یک سبک دلبستگی ایمن تر می تواند کمک کند. با شریک زندگی خود در مورد کارهایی که می توانند برای حمایت از شما انجام دهند صحبت کنید و به دنبال کمک از یک درمانگر یا مشاور باشید.

به طور کلی، این یک موقعیت برد-برد است که منجر به یک زندگی رضایت بخش تر می شود. دیگر روی رها شدن یا حمایت نشدن تمرکز نخواهید کرد. در عوض، می‌توانید روی جنبه‌های مثبت رابطه‌تان تمرکز کنید.

 منابع مقاله اضطراب دلبستگی :

1. Cassidy J, Jones JD, Shaver PR. Contributions of attachment theory and research: A framework for future research, translation, and policy. Dev Psychopathol. 2013;25(4 Pt 2):1415-1434. doi:10.1017/S0954579413000692
2. Read DL, Clark GI, Rock AJ, Coventry WL. Adult attachment and social anxiety: The mediating role of emotion regulation strategies. PLoS ONE. 2018;13(12):e0207514. doi:10.1371/journal.pone.0207514
3. Simpson JA, Steven Rholes W. Adult attachment, stress, and romantic relationships. Curr Opin Psychol. 2017;13:19-24. doi:10.1016/j.copsyc.2016.04.006
4. Thomason E, Oh W, Volling BL, Gonzalez R, Yu T. Chapter VI. Developmental Trajectories of Children’s Anxiety and Depression After the Birth of a Sibling. Monogr Soc Res Child Dev. 2017;82(3):82-92. doi:10.1111/mono.12312
5. Benoit D. Infant-parent attachment: Definition, types, antecedents, measurement and outcome. Paediatr Child Health. 2004;9(8):541-545. doi:10.1093/pch/9.8.541
6. Silove D, Alonso J, Bromet E, et al. Pediatric-onset and adult-onset separation anxiety disorder across countries in the world mental health survey. Am J Psychiatry. 2015;172(7):647-56. doi:10.1176/appi.ajp.2015.14091185
7. Hall SE, Geher G. Behavioral and personality characteristics of children with reactive attachment disorder. J Psychol. 2003;137(2):145-62. doi:10.1080/00223980309600605
8. Cuijpers P, Donker T, Weissman MM, Ravitz P, Cristea IA. Interpersonal psychotherapy for mental health problems: A comprehensive meta-analysis. Am J Psychiatry. 2016;173(7):680-7. doi:10.1176/appi.ajp.2015.15091141
9. Marmarosh CL, Tasca GA. Adult attachment anxiety: Using group therapy to promote change. J Clin Psychol. 2013;69(11):1172-82. doi:10.1002/jclp.22044
10. Gunlicks-Stoessel M, Westervelt A, Reigstad K, Mufson L, Lee S. The role of attachment style in interpersonal psychotherapy for depressed adolescents. Psychother Res. 2019;29(1):78-85. doi:10.1080/10503307.2017.1315465
11. Laslocky M. How to stop attachment insecurity from ruining your love life. Greater Good Magazine.